Het verjaagde water achterna

Op 25 februari 2006 zijn Frans Wamsteeker en Albert Koevoet in gezelschap van Rob Louis langs een aantal plaatsen op Walcheren gereisd die een rol spelen in Het verjaagde water. Dit boek schreef A. den Doolaard over de drooglegging van Walcheren na de Tweede Wereldoorlog. Den Doolaard woonde begin 1945 enkele weken in huis bij de familie Louis op de boulevard van Vlissingen. Tot teleurstelling van de jonge Rob werden veel van de gesprekken bij de familie Louis in die tijd in het Engels gevoerd, vanwege de vele engelstalige bezoekers, waardoor hij niet alles kon volgen. Rob heeft den Doolaard destijds als twaalfjarige jongen wel begeleid op een aantal tochten door Vlissingen, onder meer naar het gat in de Nolledijk.

Herstelwerk te Vlissingen. Afsluiting Nollegat. Schrijver A. den Doolaard

De eerste stop op onze tocht was in Westkapelle, waar onderaan de dijk die in 1944 werd gebombardeerd nu dijk- en oorlogsmuseum het polderhuis staat. In dit museum was tot eind september 2006 de wisseltentoonstelling 'de dijkdichtingen op Walcheren in 1945' te bezichtigen. Hier bekeken we de zeer indringende filmbeelden van de landingen bij Westkapelle, en een maquette van de dijkdichting in 1945.

Het volgende reisdoel was de Nolledijk in Vlissingen. In het strandpaviljoen Panta Rhei hadden we prima zicht op de locatie waar in 1944 geallieerde bommen de dijk wegsloegen. Rob Louis toonde ons hier enkele foto's van dezelfde locatie als waar wij ons bevonden, maar dan 60 jaar terug in de tijd. De werkzaamheden aan de dijk waren destijds nog in volle gang.

Langs de boulevard van Vlissingen rijdend, langs de plek waar vroeger het huis van de familie Louis had gestaan, zochten we naar het huis 'de Sardijngeul' waar A. den Doolaard in 1946 'het verjaagde water' schreef. Helaas slaagden we er niet in om dit huis te vinden. Wel maakten we een korte stop bij de bomvrije toren, omdat Rob hierin met den Doolaard gezocht had naar een geschikte plek voor den Doolaard om er te wonen en zijn verslagen voor de radio uit te zenden. Uiteindelijk was de ruimte toch niet geschikt voor bewoning - de beschadigde toren bleek niet warm te stoken.

De bomvrije toren aan de boulevard in Vlissingen

Na een korte stop bij het monument voor de in Vlissingen gelande 4e commando brigade gingen we op zoek naar het monument voor de omgekomen werknemers van de scheepswerf de Schelde. Dit monument bleek zich op het terrein van de scheepswerf te bevinden. Op dit monument is een gedicht van den Doolaard te lezen. Vanaf de plek van het monument kon Rob ons nog de kamer aanwijzen waar zijn vader, (hoofd)ingenieur op de werf, gewerkt had.

Tenslotte brachten we een kort bezoek aan Veere, waar na de oorlog eveneens de dijk gedicht moest worden. Onderweg vertelde Rob ons nog hoe hij met den Doolaard had geprobeerd om in de bibliotheek van Vlissingen te komen, die redelijk ongeschonden de oorlog was doorgekomen. Het lukte ze niet om een beheerder van de lokkende boekenverzameling te achterhalen, zodat ze hun pogingen op moesten geven.

Herstelwerk te Vlissingen. Afsluiting Nollegat. Schrijver A. den Doolaard

Gerelateerd

Informatie over het boek Het verjaagde water

Las het verjaagde water toen ik, van boven de zeespiegel, me vestigde op Walcheren. Indrukwekkend boek, prachtige inburgeringscursus. Voelde me na lezing beetje beter thuis op Walcheren. Heb ook geprobeerd iets terug te vinden uit dat boek. Wandelde daarvoor vooral rond in de buurt van Fort Rammekens, waar dat laatse zeegat gedicht werd. Zie Wanty, kwartaalblad van de Zeeuwse Milieu Federatie (ZMF) jaargang 25, nr 4 dec 2008  

Als antwoord op door bezoeker (niet gecontroleerd)

Beste 'bezoeker',

Leuk om te lezen dat het boek je heeft geholpen om je thuis te voelen op Walcheren. Juist Fort Rammekens ontbrak in 2006 op onze route. Misschien een mooie bestemming voor een dagje in de herfst?

Hartelijk bedankt voor de tip van het artikel van Jan Moekotte in 'Wantij', ik kende het nog niet. Het staat als pdf bestand op de site van de Zeeuwse Milieufederatie http://www.zmf.nl/docs/Wantij%20nummer%204%202008.pdf (pagina 17).

U zocht naar het huis 'de Sardijngeul' waar A. den Doolaard in 1946 'het verjaagde water' schreef. Helaas slaagde U er niet in om dat huis te vinden.

Ga in verband met een artikeltje over Den Doolaard op Walcheren ook op zoek naar dat huis. Onder andere in de archieven van de Dienst Droogmaking Walcheren. Zal, als ik het pand gevonden heb, het hier laten weten en er foto's van maken. Wordt, hoop ik, dus vervolgd. 

vg

jan moekotte

Als antwoord op door Jan Moekotte (niet gecontroleerd)

Beste Jan Moekotte,

Wat een leuk bericht! Ik hoop dat het lukt om het huis terug te vinden waar den Doolaard en zijn gezin van 1946 tot 1948 woonden. Wellicht is het exacte adres terug te vinden in de (personeels)archieven van de dienst droogmaking Walcheren bij het Zeeuws Archief.

Ik krijg er graag een foto van!

met hartelijke groet,

Albert Koevoet